เผยแพร่วันที่ : 25 กุมภาพันธ์ 2569

ผู้เขียน : นิดาวรรณ เพราะสุนทร

สถาบัน : คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลยรังสิต

ข้อพิจารณาทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของ สถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย*

งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาข้อพิจารณาทางกฎหมายในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของสถาบันอุดมศึกษา เอกชนในประเทศไทย ซึ่งดําเนินงานภายใต้พระราชบัญญัติสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2546 และ พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 โดยกฎหมายทั้งสองมีฐานคิดและโครงสร้างที่แตกต่างกัน กล่าวคือ กฎหมายจัดตั้งมิได้กําหนดมาตรการเฉพาะด้านการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล ขณะที่พระราชบัญญัติ คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 เป็นกฎหมายกลางที่ใช้บังคับกับทุกภาคส่วนโดยมิได้คํานึงถึง ลักษณะเฉพาะของภาคการศึกษา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสารทางกฎหมาย (legal documentary research) โดยศึกษา วิเคราะห์กฎหมายไทย เปรียบเทียบกับกฎหมายและแนวปฏิบัติของสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐสิงคโปร์ รวมถึงหลักการตามกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของสหภาพยุโรป (General Data Protection Regulation: GDPR) ผลการศึกษาพบว่า ปัญหาหลักของการบังคับใช้พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ต่อสถาบันอุดมศึกษาเอกชนไทย มิได้อยู่ที่ความไม่เพียงพอของตัวบทกฎหมาย หากแต่อยู่ที่การ ขาดแนวปฏิบัติเฉพาะและกลไกกํากับดูแลเชิงโครงสร้างที่เชื่อมโยงกฎหมายกลางเข้ากับบริบทของ สถาบันอุดมศึกษา ส่งผลให้เกิดความไม่แน่นอนทางกฎหมายและช่องว่างในการบังคับใช้สิทธิของเจ้าของข้อมูล ส่วนบุคคลในทางปฏิบัติ เมื่อเปรียบเทียบกับสหราชอาณาจักรและสาธารณรัฐสิงคโปร์พบว่าทั้งสองประเทศได้พัฒนาแนว ปฏิบัติเฉพาะภาคการศึกษาควบคู่กับกฎหมายกลางด้านการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลอย่างเป็นระบบ งานวิจัย นี้จึงเสนอให้ประเทศไทยพัฒนาแนวปฏิบัติหรือกฎหมายลําดับรองเฉพาะสําหรับภาคอุดมศึกษาเอกชน เพื่อ ยกระดับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลและลดความไม่แน่นอนทางกฎหมายอย่างเป็นรูปธรรม

Link เนื้อหา : https://mfuir.mfu.ac.th/jspui/bitstream/123456789/1802/1/2026-v09-no2-p.149-180.pdf