Our Blog

     สิทธิในการเพิกถอนความยินยอม (Right to Withdraw Consent)  มาตรา 19 ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) คือ หนึ่งใน สิทธิเจ้าของข้อมูล ที่เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลจะถอนความยินยอมเสียเมื่อใดก็ได้ โดยจะต้องถอนความยินยอมได้ง่าย เช่นเดียวกับการให้ความยินยอม ความท้าทายขององค์กรในกรณีที่ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคลด้วยการขอความยินยอม องค์กรต้องออกแบบระบบรองรับอย่างจริงจัง ไม่ใช่ให้ยินยอมง่าย แต่ถอ

     สิทธิเจ้าของข้อมูล (Data Subject Rights) ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) คือ สิทธิที่กฎหมายกำหนดขึ้นเพื่อให้บุคคลทั่วไปสามารถควบคุม ดูแล และปกป้องข้อมูลส่วนบุคคลของตนเองที่ถูกองค์กรหรือหน่วยงานต่างๆ เก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผย สิทธิพื้นฐานของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลมีทั้งหมด 8 ประการ ดังนี้ สิทธิได้รับการแจ้งให้ทราบ (Right to be Informed) ตามมาตรา 23 คือ สิทธิที่จะต้องได้รับทราบวั

     ปี 2569 นับเป็นปีที่ 7 นับจากประกาศใช้ และกำลังก้าวเข้าสู่ปีที่ 4 ของการบังคับใช้เต็มรูปแบบของพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 หรือ PDPA หลายองค์กรมักเริ่มทำ PDPA ด้วยวิธีที่ “ถูกต้องในเชิงเอกสาร” เป็นอันดับแรก คือรีบจัดทำนโยบาย, แบบฟอร์ม หรือจัดทำประกาศให้ครบตามรายการตรวจสอบ แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับพบปัญหา เช่น มีคำถามจากลูกค้าหรือพนักงานเข้ามาแล้วตอบไม่ตรงประเด็น  พอมีเหตุหรือมี

ทำไมพนักงานต้องรู้ PDPA และองค์กรต้องให้ความสำคัญกับการสร้างความตระหนักรู้ด้าน PDPA ในองค์กรที่เป็นรูปธรรม?      ในยุคเศรษฐกิจดิจิทัล ข้อมูลส่วนบุคคลได้กลายเป็นสินทรัพย์เชิงกลยุทธ์ที่สำคัญขององค์กร อย่างไรก็ตาม หากการจัดการข้อมูลที่ไม่มีประสิทธิภาพหรือไม่ดีเพียงพออาจสร้างความเสียหายต่อเจ้าของข้อมูล และนำไปสู่ความเสี่ยงที่ร้ายแรงต่อองค์กร ทั้งในแง่กฎหมาย เช่น การถูกฟ้องร้อง เสียค่าปรับทางปกครอง ในแ

     ตลอดปี 2568 หลายองค์กรไทยเริ่มรู้สึกชัดว่า PDPA ไม่ได้เป็นแค่ “งานเอกสาร” อีกต่อไป แต่เป็นเรื่องที่กระทบทั้งองค์กร ตั้งแต่ความเชื่อมั่นของลูกค้า การตรวจประเมินจากคู่ค้า ไปจนถึงความเสี่ยงใหม่จากระบบ Cloud และ AI ที่สำคัญคือ ภาพการบังคับใช้กฎหมายเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ ในเชิง “บรรทัดฐาน” และ “บทเรียนราคาแพง” ทำให้ปี 2569 เป็นปีที่องค์กรควรวางระบบให้จริงจังมากขึ้น ไม่ใช่แค่ทำให้ผ่านแบบครั้งคราว PDP

     ตลอดระยะเวลาในปี พ.ศ. 2568 (ค.ศ. 2025) ที่ผ่านมา จะเห็นจากประกาศหรือข่าวสารเกี่ยวกับเหตุการละเมิดข้อมูลส่วนบุคคลในประเทศไทยหลายต่อหลายครั้ง ซึ่งอาจเกิดจากสาเหตุหลายปัจจัย อาทิ พนักงานปฏิบัติหน้าที่แบบไม่ระวัง, องค์กรขาดมาตรการรักษาความมั่นคงปลอดภัยที่เหมาะสม ครอบคลุมไปถึงการถูกแฮ็กหรือเจาะระบบ ปัจจัยเหล่านี้ล้วนเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการละเมิดข้อมูลส่วนบุคคล ที่อาจนำไปสู่บทลงโทษทางกฎหมายได้ทั้

     จากกระแสข่าว “กกต. ถูกปรับตาม PDPA” เพราะข้อมูลผู้สมัคร/ผู้ได้รับเลือก สว. รั่วไหลจำนวนมาก และมีประเด็นสำคัญข้อหนึ่งที่สะเทือนองค์กรไทยแทบทุกแห่งคือ การส่งไฟล์ข้อมูลผ่าน LINE เพื่อความสะดวกในการทำงาน แต่ไม่มีมาตรการความปลอดภัยที่เหมาะสม จนกลายเป็นช่องทางเสี่ยงที่ทำให้เกิดเหตุข้อมูลรั่วไหลได้จริง ประเด็นนี้ไม่ใช่เรื่องของ “หน่วยงานรัฐ” เท่านั้น แต่สะท้อนภาพเดียวกับภาคเอกชน/SME จำนวนมากที่ยังใช

คำสั่งของคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (สคส.) ที่ลงโทษปรับทางปกครองสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จากกรณีข้อมูลผู้สมัคร สว. รั่วไหล ถือเป็นกรณีศึกษาสำคัญที่สะท้อนบทเรียนหลายประการต่อสังคม หน่วยงานรัฐ และองค์กรต่างๆ ดังนี้ครับ: 1. หน่วยงานรัฐ “ต้อง” รับผิดชอบตามกฎหมาย PDPA อย่างเคร่งครัด กรณีนี้ชี้ให้เห็นชัดเจนว่า กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPA) บังคับใช้กับทุกองค์กรไม่เว้นแม้แต่ &#

หนึ่งคำถามยอดฮิตสำหรับองค์กรคือ “เราต้องขอความยินยอมทุกครั้งที่เก็บข้อมูลจริงไหม?”      ภายใต้พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 หรือ PDPA “ความยินยอม” เป็นหนึ่งในการให้เหตุผลตามกฎหมาย หรือฐานทางกฎหมาย PDPA ในการเก็บ ใช้ และเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล แม้ว่าความยินยอมจะเป็นฐานทางกฎหมาย “ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด” ในแง่ของความรู้จักหรือความคุ้นเคย แต่ก็เป็นฐานทางกฎหมายที่ต้องอาศัยความเข้าใจ แล

 สืบเนื่องจากในงานแถลงข่าวของคณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญชุดที่ 2 ตามกฏหมาย PDPA ที่มีคำสั่งให้ “World ID” ลบข้อมูลม่านตา (Iris) จำนวน 1.2 ล้านคนของคนไทยและยุติบริการการสแกนม่านตาในประเทศไทย (รายละเอียดเพิ่มเติม > คลิก) นั้น ได้มีการอ้างอิงถึงกรณีศึกษาในลักษณะเดียวกันของ World ID กับคำสั่งของหน่วยงานคุ้มครองข้อมูลแห่งรัฐบาวาเรีย ประเทศสาธารณรัฐเยอรมนี (Das Bayerische Landesamt für Datenschutzaufsicht