เผยแพร่วันที่ : 2567

ผู้เขียน : นายสุรชัย ชมเพลินใจ

สถาบัน : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช

หัวข้อ : ปัญหาการขอความยินยอมตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562

การศึกษาค้นคว้าอิสระนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาหลักการและทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับสิทธิในข้อมูลส่วน บุคคลเรื่องหลักความยินยอม (2) ศึกษาเปรียบเทียบบทบัญญัติที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลส่วนบุคคลและหลักความ ยินยอมในประเทศไทย สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร และสาธารณรัฐสิงคโปร์ (3) ศึกษาวิเคราะห์ปัญหาที่ เกี่ยวกับเรื่องการขอความยินยอม และ (4) เสนอแนะ แนวทางการแก้ไขบทบัญญัติที่เกี่ยวกับเรื่องปัญหาการขอ ความยินยอม การศึกษาค้นคว้าอิสระเรื่องนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิจัยเอกสาร จากตัวบทกฎหมาย ตำรา งานวิจัย บทความและเอกสารอื่นที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษา พบว่า (1) หลักความยินยอมเป็นกลไกสำคัญในการคุ้มครองสิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วน บุคคล โดยต้องมีลักษณะสมัครใจ ชัดแจ้ง และเฉพาะเจาะจง สอดคล้องกับหลักสิทธิมนุษยชนและแนวคิดสิทธิใน การควบคุมข้อมูลของตนเอง (2) แนวปฏิบัติของการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลในประเทศไทย สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร และสาธารณรัฐสิงคโปร์ พบว่ากฎหมายต่างประเทศมีหลักเกณฑ์ชัดเจนกว่า โดยกำหนดให้แยก การยินยอมตามวัตถุประสงค์และให้ข้อมูลแก่เจ้าของข้อมูลอย่างครบถ้วนก่อนยินยอม ขณะที่กฎหมายไทยยังขาด แนวปฏิบัติที่เป็นมาตรฐานเดียวกัน (3) จากการวิเคราะห์ปัญหาพบว่าบทบัญญัติของกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วน บุคคลยังขาดความชัดเจน คือการใช้แบบขอความยินยอมแบบรวม ทำให้เจ้าของข้อมูลไม่สามารถเลือกยินยอม เฉพาะบางวัตถุประสงค์ได้ ขาดเสรีภาพในการตัดสินใจ และการบังคับใช้กฎหมายยังไม่มีประสิทธิภาพเท่าที่ควร และ (4) ควรมีการแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติมาตรา 19 และมาตรา 24 โดยการบัญญัติการให้ความยินยอมต้อง แยกเป็นรายวัตถุประสงค์ มีลักษณะโดยสมัครใจและสามารถเพิกถอนได้โดยไม่กระทบสิทธิในการรับบริการ รวมถึงเสนอให้แก้ไขบทบัญญัติมาตรา 82 และมาตรา 83 เพื่อเพิ่มระดับค่าปรับให้สอดคล้องกับรายได้ขององค์กร และให้อำนาจแก่สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลในการเปิดเผยการลงโทษต่อสาธารณชน

Link เนื้อหา : https://ir.stou.ac.th/bitstream/123456789/14540/1/2664002181.pdf