เผยแพร่วันที่ : 5 สิงหาคม  2565

ผู้เขียน : ปรารถนา สุวรรณศักดิ์

สถาบัน : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

หัวข้อ : ปัญหาการจัดการข้อมูลส่วนบุคคลที่มีความอ่อนไหว ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ในธุรกิจประกันภัย

พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2565 เป็นกฎหมายที่มีประเด็นปัญหาในการปฏิบัติตามของภาคเอกชนอยู่มาก โดยเฉพาะใน ภาคธุรกิจที่มีข้อมูลส่วนบุคคลที่มีความอ่อนไหว เช่น ธุรกิจประกันภัย ธุรกิจโรงพยาบาลหรือ สถานพยาบาล เป็นต้น ในธุรกิจประกันภัย คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ ประกันภัยก็ได้ประกาศแนวปฏิบัติให้ผู้ประกอบธุรกิจประกันชีวิต ผู้ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัย รวมถึงตัวแทนประกันภัย และนายหน้าประกันภัย ได้ปฏิบัติตาม อย่างไรก็ตาม แนวปฏิบัติของคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจ ประกันภัยดังกล่าวมีประเด็นปัญหาในเรื่องปัญหาการตีความที่เป็นที่สงสัยว่าอาจไม่สอดคล้องกับ พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ซึ่งกำหนดให้ผู้ประกอบธุรกิจประกันภัย ตัวแทน ประกันภัย และนายหน้าประกันภัยสามารถเก็บรวบรวม ใช้เปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลที่มี ความอ่อนไหวเพื่อวัตถุประสงค์ในการพิจารณารับประกันภัย พิจารณารับประกันภัยต่อ คำนวณเบี้ย ประกันภัย ปฏิเสธการรับประกันภัย หรือชดใช้ค่าสินไหมทดแทนโดยไม่ต้องขอความยินยอม เพราะ ถือว่าเป็นการเก็บรวบรวม ใช้ และเปิดเผยตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 26 (5) (จ) กล่าวคือ เพื่อการจ าเป็นในการปฏิบัติตามกฎหมายเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์อัน เกี่ยวข้องกับประโยชน์สาธารณะที่สำคัญอันถือได้ว่ายังเป็นการตีความที่อาจไม่ชัดเจนเพียงพอ ถึงแม้ว่าหลักการดังกล่าวจะช่วยให้ผู้รับประกันภัย ผู้เอาประกันภัย และบุคคลที่เกี่ยวข้องในสัญญาประกันภัยมีความสะดวกในการเข้าทำสัญญา ควบคุมต้นทุนของการเกิดสัญญา และบรรลุ วัตถุประสงค์ของสัญญาประกันภัยก็ตาม

Link เนื้อหา : https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2021/TU_2021_6301033624_15887_21779.pdf