Our Blog

ไม่ติดป้ายแจ้งสิทธิ…อาจติดคุก! .. หากใครที่เดินทางไปต่างประเทศ อาทิ ยุโรป หรืออเมริกา จะพบเห็นได้บ่อยๆ มีการแจ้ง ‘CCTV Notice’ เช่น ในสนามบิน และร้านค้าต่างๆ ซึ่งเป็นป้าย หรือสติ๊กเกอร์แจ้งเตือนว่า พื้นที่ดังกล่าวมีการติดกล้องวงจรปิด CCTV  ซึ่งข้อมูลในนั้นนอกจากจะแจ้งเตือน และบอกสิทธิไว้อย่างชัดเจนแล้ว ยังมี QR Code ที่สามารถสแกนเข้าถึงคำประกาศเกี่ยวกับความเป็นส่วนตัวในการใช้กล้องวงจรปิด (CC

ข้อมูลส่วนบุคคลของ ‘บุคคลที่สาม’ ในที่นี้หมายถึง บุคคล หรือนิติบุคคลที่บริษัทมีการดำเนินงานร่วมกันภายใต้กรอบสัญญาที่มีการตกลงกันเป็นลายลักษณ์อักษร โดยในทางปฏิบัติงานอาจหมายถึง ข้อมูลของ ‘คู่ค้า และคู่สัญญา’ ของบริษัทที่ได้มีการเก็บ รวบรวมใช้ หรือเปิดเผย เพื่อวัตถุประสงค์ด้านธุรกิจ และเมื่อมีการบังคับใช้กฎหมาย PDPA หรือพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562 บริษัทของคุณได้ดำเนินการในส่วนข้อม

ก่อนอื่นผู้อ่านจะต้องเข้าใจในทิศทางที่ตรงกันก่อนว่า วัตถุประสงค์ใน ‘การประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคล’ ไม่ว่าจะเพื่อการค้า การบริการ หรือกิจกรรมใดๆ ก็ตาม สิ่งนั้นก็เพื่อวัตถุประสงค์ที่เฉพาะเจาะจง แต่ย่อมไม่ใช่เป็นการทำความรู้จักบุคคลเหล่านั้นในเชิงลึกเพื่อสานสัมพันธ์ในเชิงครอบครัว คนรัก หรือมิตรสหาย ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องทราบ ‘ตัวตนที่แท้จริง’ ของบุคคลเหล่านั้นทั้งหมดก็ได้ เพียงแค่ต้องทราบว่า พวกเขาต้อง

“ถ้าสินค้านั้นฟรี คุณก็คือสินค้า” คำกล่าวติดตลกของนักการตลาดที่ไม่ได้ตลกเลยซักนิดเดียว ทำนองเดียวกับตรรกะทางเศรษฐศาสตร์ที่ว่า “โลกนี้ไม่มีอะไรฟรี แม้แต่อากาศที่คุณกำลังหายใจ” ข้อเท็จจริงเชิงเปรียบเทียบในลักษณะนี้เรามักพบเจอได้ในกิจกรรมทางการตลาดและส่งเสริมการขายในช่วงที่ผ่านมา ซึ่งมีการนำข้อมูลบุคคลมารวบรวม และวิเคราะห์เพื่อการขายสินค้าหรือบริการ แต่เมื่อทั่วโลกมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของผู

PDPA หรือพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562 เป็นกฎหมายใหม่ที่คลอดออกมาได้ไม่กี่ปี และเป็นเรื่องใหม่สำหรับสังคมไทย เนื่องจากรากเหง้าของกฎหมายฉบับนี้ถูกพัฒนามาจากวัฒนธรรมโลกตะวันตกที่ข้อมูลส่วนบุคคลอ่อนไหวถูกใช้ไปในทางละเมิด ก่อให้เกิดความเสียหาย และค่อย ๆ แพร่กระจายไปทั่วโลกจนถึงเอเชียและไทยในที่สุด ที่เริ่มมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลทยอยคลอดออกมากันตามลำดับ ไม่ว่าคุณจะเพิ่งเคยได้ยิน

พ.ร.บ. คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 มิถุนายน 2565 มีจุดมุ่งหมายเพื่อ กำหนดมาตรการในการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของประเทศให้หน่วยงาน ทั้งภาครัฐ เอกชน รวมถึงประชาชนทั่วไป โดยนับเป็นหนึ่งในชุดกฎหมายดิจิทัลเพื่อยกขีดจำกัดความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทยให้มีความเข้มแข็ง รวมทั้งเสริมสร้างความเชื่อมั่นให้กับสังคมในการใช้บริการออนไลน์ในชีวิตประจำวัน ทุกองค์กรจำเป็นต้องทำต

ผลิตภัณฑ์ของ Google ได้กลายเป็นประเด็นร้อนอีกครั้งหลังจากที่ก่อนนี้ เกิดการฟ้องร้องในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกาจากกรณีการละเมิดสิทธิข้อมูลส่วนบุคคลในโหมด ‘ส่วนตัว’ ที่ไม่ได้มีความเป็นส่วนตัวตามชื่อ โดยทาง Google ก็ได้ออกมาชี้แจงเรื่องนี้ว่า แม้จะอยู่ในโหมดส่วนตัวแต่ก็มีการเก็บข้อมูลการท่องเว็บของผู้ใช้งาน และได้มีการระบุไว้ในเอกสารความยินยอมอย่างชัดเจน ต่อจากนั้นในช่วงเดือนมกราคมที่ผ่านมา ก็มีกา

ไม่ว่าจะขายแบบตรง กิจกรรมส่งเสริมการขาย และการตลาด ‘ข้อมูลบุคคล’ มักจะเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศในการที่ Sale และ Marketing  นำมาประมวลผลและวิเคราะห์เพื่อสร้างความเข้าอกเข้าใจลูกค้า หรือถึงขนาด ‘รู้ใจ’ ว่าผู้บริโภคที่เป็นกลุ่มเป้าหมายต้องการอะไร เวลาไหน แม้กระทั่งต้องการซื้อผ่านช่องทางไหนสะดวกที่สุด แถมยังทำให้ผู้ซื้อสินค้าหรือบริการยังรู้สึกว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นบริการที่ผู้ขายปรับแต่งขึ้นเพื่อเราโดยเฉพ

เราเชื่อว่ามีอีกหลายๆ องค์กรธุรกิจที่ ‘ไม่พร้อม’ สำหรับ กฎหมาย PDPA หรือ พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562 ที่บังคับใช้วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ.. 2565 เป็นกฎหมายที่มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลและยกระดับมาตรฐานให้ทัดเทียมกับหลักปฏิบัติสากล ทำให้องค์กรต่างๆ จะต้องเพิ่มความระมัดระวังในการเก็บ รวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล ที่มีประเด็นสำคัญ คือ จะต้องได้รับ ‘ความยินยอม’

สมาคม คือ การรวมกลุ่มบุคคลที่มีวัตถุประสงค์เฉพาะ หรือเพื่อดูแลผลประโยชน์ของสมาชิกเป็นหลัก แต่ต้องไม่ใช่เพื่อการหากำไร หรือแบ่งปันรายได้ ซึ่งมีสถานะเป็น ‘นิติบุคคล’ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ โดยต้องมีสมาชิกเริ่มก่อตั้ง 3 คนขึ้นไป มีกิจกรรมที่มุ่งเน้นทั้งตัวบุคคล และธุรกิจ ดังนั้นสมาคมจึงมีการดำเนินกิจกรรมใน 2 ลักษณะ คือ เป็นทั้ง B2C และ B2B  และทำให้สมาคมแต่ละแห่งอาจมีจำนวนสมาชิกตั้งแต่หลักสิบค